Ferhat Uzunkaya https://orcid.org/0000-0001-6100-0010 author 2020-09-11 Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi 2618-6349 4 3 320-334 https://doi.org/10.34083/akaded.752143 https://www.adeddergi.com/makale/68a8c35d42ca8 Bu çalışmada, Küçük Adam’ın Romanı dizisinin ikinci romanı olan Orhan Kemal’in Avare Yıllar adlı romanı, ben’in sınırlarını belirleyen niteliğiyle olumlu bir değer olarak görülen öteki(lik) kavramı bağlamında incelenecektir. Baba Evi romanının devamı niteliğindeki Avare Yıllar romanında öteki, başkişinin varoluşunu anlamlandıran ve onu bir amaca karşı yönlendiren yönü ile olumlu bir değer olarak ön plana çıkar. Başkişi avare olarak yaşadığı ve yaşam tasarımını avarelik olarak benimsediği evrende benliğini ontolojik düzlemde kurmakta başarısız olduğu için sürekli bir boşluk ve varoluşsal anlamda bir yokluk içindedir. Ancak, başkişinin/öznenin öteki yüzü olan İzzet Usta ile tanışmasından sonra belli bir amaç kazanmıştır ve varoluşunu anlamlandırmaya çalışmıştır. Bu bağlamda Avare Yıllar romanının başkişinin, öteki’nin yüzü ile tanışması/karşılaşmasından sonra varoluşsal anlamda benliğini kavradığı görülmektedir. Bu bakımdan romanda ‘Küçük Adam’ın kendini keşfi ve oluşum aşamasında karşılaştığı yeni bir yüz olan İzzet Usta’nın/ötekinin yapıcı, kişilik kurucu özelliği ile bireyin macerasını okuma ve başkişiye etik değer kazandırma konusunda oynadığı rol üzerinde durulacaktır.