Fatih Sona https://orcid.org/0000-0001-7256-5615 author 2025-11-23 Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi 2618-6349 9 3 2162-2198 https://doi.org/10.34083/akaded.1793618 https://www.adeddergi.com/makale/6923848883409 Kanûnî Sultan Süleyman Osmanlı Devleti’nin 10. padişahıdır ve en güçlü padişahlardan biridir. 1494’te Trabzon’da doğmuş ve ilk öğrenimini burada tamamlamıştır. Karahisar, Saruhan, Bolu sancakbeyi olmuş, babası Yavuz Sultan Selim’in vefatından sonra 1520’de padişah olmuştur. 46 yıl süren saltanatı süresince zaferleri ile halk üzerinde büyük saygı kazanmıştır. Âlim ve şairlere büyük değer vermiş, Muhibbî mahlasıyla şiirler söylemiş ve büyük bir divan oluşturmuştur. Onun “gibi” redifli gazeline çeşitli şairler tarafından tahmisler ve taştirler yazılmıştır. Tahmis, bir gazelin her beytine üçer mısra ekleyerek onu beş mısra haline getirme işlemidir. Taştir bir şairin gazelinin her beytinin arasına aynı vezin ve kafiyede iki veya üç mısra eklenerek yapılır. Kanûnî Sultan Süleyman’ın bu gazeline Bâkî, Âşık Çelebi, Bursalı Rahmî, Üsküdarlı Aşkî, Ağazâde Örfi, Şeyh Hasan Haydar, Fevrî, Vusûlî, Siyâmî, Sâni’î’, Ümîdî, Esrâr, Iyânî, Hayâlî ve Sâfî tahmis yazmıştır. Antepli Aynî ve Sermed taştir yazmıştır. Bu makalede yapılan tahmis ve taştirler değerlendirilecek; Kanûnî Sultan Süleyman’ın bu gazelinin diğer şairlere etkisi gösterilmeye çalışılacaktır.